کد خبر: ۱۳۹۱۷
۲۹ دی ۱۴۰۴ - ۱۳:۰۰
آرزوی امیرعلی رخشانی‌نژاد بالابردن پرچم ایران است

آرزوی امیرعلی رخشانی‌نژاد بالابردن پرچم ایران است

امیرعلی رخشانی‌نژاد نوجوان محله شهید‌آوینی در ورزش‌های رزمی مهارت دارد، به‌طوری‌که توانسته است علاوه‌بر مقام‌های استانی در کمتر از یک‌سال به مقام دوم کشوری در رشته کیوکوشین کاراته دست پیدا کند.

مرضیه میرزاپور| وقتی ورزش می‌کند حس قدرت و اعتمادبه‌نفس بیشتری دارد و به قول خودش در تک‌تک حرکات رزمی‌اش سکو‌های جهانی را می‌بیند.

امیرعلی رخشانی‌نژاد، نوجوان ده‌ساله محله شهید‌آوینی، در ورزش‌های رزمی مهارت دارد، به‌طوری‌که توانسته است علاوه‌بر مقام‌های استانی در کمتر از یک‌سال به مقام دوم کشوری در رشته کیوکوشین کاراته دست پیدا کند و از او که دانش‌آموز سال چهارم دبستان پاسداران است، در جشنواره علمی‌فرهنگی رویش به‌عنوان دانش‌آموز نمونه و ورزشکار شایسته قدردانی شده است.

 

-چرا از بین رشته‌های ورزشی، رشته کیوکوشین را انتخاب کردی؟

اوایل ورزش را در رشته ووشو شروع کردم، اما وقتی آزمون استعدادیابی را انجام دادم و در یک مبارزه بین‌باشگاهی مقام اول را به دست آوردم، مشخص شد که در مبارزه تن‌به‌تن استعداد دارم و به توصیه مربی‌ها، مادرم من را در این رشته ثبت‌نام کرد.

-ورزش به درس خواندنت آسیب نزده است؟

خداراشکر تأثیر منفی نداشته است؛ مطابق با برنامه‌ریزی‌هایم پیش می‌روم و منظم هستم. مربی ورزشم در باشگاه همیشه سفارش می‌کند اولویت درس است، بعد ورزش.

-برای رسیدن به قهرمانی چه کسانی کمکت کردند؟

خانواده‌ام خیلی تشویقم کردند و اگر تلاش و دلسوزی مادرم نبود، قهرمان نمی‌شدم. همچنین از استادهایم سید‌محمدمهدی طباطبایی و محمدرضا وحیدی ومدیر مدرسه، خانم مدبری، تشکر می‌کنم.

-در این مسیر چه آرزویی داری؟

امیدوارم بتوانم به مقام‌های جهانی برسم تا پرچم کشورم را بالا ببرم؛ همچنین دوست دارم شهردار منطقه را ببینم، چون شنیده‌ام ایشان برای ورزشکاران احترام ویژه‌ای قائل هستند. آرزو دارم رهبر عزیزمان را ببینم که مادرم می‌گوید باید قهرمان جهان شوم تا این اتفاق بیفتد.

-خاطره‌ای از ورزش داری که بخواهی بگویی؟

زمانی‌که برای مسابقات رفته بودیم، دوست‌هایم نگران بودند که مقام نیاورند و خجالت‌زده شوند. من به آنها امیدواری می‌دادم و می‌گفتم ما برنده می‌شویم. من به خودم ایمان داشتم که مقام اول یا دوم را به دست می‌آورم و از اینکه خوب مبارزه کردم، خوشحالم.

-ورزش چه تأثیری در زندگی‌ات داشته است؟

قبل از ورزش یک پسربچه معمولی بودم ولی بعد از قهرمان‌شدنم نسبت‌به دیگران احساس مسئولیت بیشتری می‌کنم؛ مثلا اگر یکی از هم‌کلاسی‌هایم در درس‌هایش ضعیف باشد، به او کمک می‌کنم.

-چه کسی را در ورزش الگوی خودت انتخاب کرده‌ای؟

‌می‌خواهم مانند شیهان وحیدی باشم که استادم است؛ او مقام‌های متعددی در سطح جهانی دارد.

-دوست داری در آینده، شغل ورزشی داشته باشی یا شغل دیگری را درنظر داری؟

می‌خواهم در آینده پزشک مغز استخوان شوم، اما دوست دارم ورزش را هم ادامه بدهم و در هردو رشته موفق باشم.

 

* این گزارش دوشنبه ۲۹ دی‌ماه ۱۴۰۴ در شماره ۶۵۶ شهرآرامحله منطقه ۵ و ۶ چاپ شده است.

آوا و نمــــــای شهر
03:04
03:44